Yüzüme Damladı Gözleri

silinen yüzler vardı

iç duvarlarımda

ayrılıklar mahzundu

köşesinde sevdanın

seni sevememekten yorgundum

rüzgar yaban gülüşlerden bıraktı

yarı açık penceremden içeri

öncesizdi, olmayandı

yüzüme damladı gözleri

kimsesiz miydi sanki sevdası

veya öyle mi söylemişlerdi

sevmesizdi...sevgisizdi

saçları vardı okşanmaya aç

aldanmış dünleri

ve herkesin ki gibi

acılarla sevinçleri

bir kenara soyunmuştuk dünü

ikimizinde yüreği çıplaktı

arsız arzularımız vardı

duygu dehlizlerimizde

çıldırasıya koşturuyorduk tenimizde

ne tarafımıza dönsek

yasağın gölgesine düşüyorduk

gecede yaşanmamazlığı yaşayıp

gündüz utanıyorduk

yalnızlığımızdan yaratılmıştı bu gün

ve

yeni bir yalnızlığa yaslanıyorduk

suadiye.2006