Yüzümün Rojdası

Git...

gelme mezar taşım şiirimde

kızgınlığı hüznü yok saydı

artık gülüşünle acıyan hüzün var

sevdamın s/onsuz gülüşleri

git...

şimdi ölümden geliyorum

acıyan gülüşlerimle

bir ekmek parçası koparsan

bir kuş konacak birazdan o ekmeğin lezzetine..

zor günün güzelliğine

yoksa varsa yokluğuna haykırsam

ellerim ellerine değmez

uzak bir hasreti ne yazar ki

şimdi uzak bir ölü kentin insanıyım

umutlar

hüzünlü sevdamın acıyan gülüşüne kaldıysa

yüreğimin ateşi..

umut doğsa yola revan

gök yüzü mavi

bulutların ardında seni özlemişim

sevdamın kara gülü..

gülümse

sensizliğin karanlığın sabahı

sevdamın ayaz gülü gül kokanı

şimdi dudaklarımın arasında geçti

seni ne kadar sevdiğimi...

sevdamın çiçeği

geriye bak bir..

ölüm tarlasında ağlayan bir ana

gülüşün karası ülkem

bahtsız

sabahı ayaz soğukta

gecelerimle uykularıma yıldızlar düşüyor

yayan yürüyen düşlerim k/aldıkça

sabret gitme desem

gittiğin güne kalışın

gökyüzü bulutları b/ağladı

sonsuza giden suvari sevdamla

her yer sensizliğine haykırdı

mahkumiyetin çöl kasırgası düşse

sevdamın gül kokanı

gecesi gündüzü karışsa

aydınlığın yıldızı düşüyor

yüzümün rojdasına...