Yüzünü Çoktan Unuttum

Yüzünü çoktan unuttum

Ne hangi takımı tuttuğunu

Ne de çayı kaç şekerli içtiğini

Hatırlıyorum.

Zor değil diyorlardı ya

Kolay da olmadı hani.

Nefesinin kokusu

Hala hatırımda

En çok da

Uykumu kaçıracak

Anılar var aklımda

Omzumdaki boşluğunu da

Şefkatli fısıltını da

Hatırlarım mesela

Hatta

Sarhoşluğumda ezberlettiğin

Rezalet şarkıların da

Mırıldanır durur

Kulaklarımda

Yaptığın resimleri de saklıyorum

Yaktığın şiirleri de

Yakılan biz olmasaydık diyorum sonra

Yanılan ben oluyorum.

Düşün diyorum kendime,

Acısı kendinden menkul

Çocuklardınız.

İkiniz de pırıl pırıl

Delikanlılardınız.

Sabahları solculuk oynar

Akşamları rakıya sığınırdınız.

Ve sabaha kadardı sevişmeleriniz

Seviştiğinizi sanırdınız.

Zoraki türküler söylerdiniz

Artık kimsenin söylemediği,

Derin, ağlamaklı türküler.

En hevesli anlarınıza eşlik eden

İnsanı bezdiren türküler.

Şiirler okurdunuz sonra

Her mısrasına kahramanlık sinmiş

Yaşanmamış şiirler.

Kendime ne desem

Ne kadar küfretsem az oysa

Ne kadar satsam

Alamam yitirdiklerimi.

Hiçbir müsrif harcamaz

Seninle bitirdiklerimi.

Yüzünü çoktan unuttum

Desem de inanma bana

Şiir yazacak kadar

Hatırımdasın hala...