Yüzünü Dağlar Örtsün Benden ırak

altını çizdiğim cümleler gibisin

ürküyorum söylemekten seni

tekrarıma dolanıyorsun inadına

inadına arsız bakışlar salıyorsun üstüme

sen git geçerken uğrama parkıma

bu gönül hancı değil varacağın

uzaklar beklesin seni

yüzünü dağlar örtsün benden ırak

ayrılık değil senin yokluğun

zaten gölgeme benzerdin tutamadığım

buz keserdi varlığın da avuçlarım

karanlığa benzerdin /sendi korkularım

adını unuttu şakaklarım

yoksun artık ağrılarında başımın

bilmem,ki

fırtına sonrasımıyım ahımda

gittin,ya .olmaz artık sana bedduam

kahretsin büyürek zamana benzer

sarar yarasını.

olsun vurduğun hançeri gömdüm

toprağa.

bir taşa yazdım seni ve bir gül ektim

yanı başına dikenli...............

//seni usulca sildim hayatımdan

sen gibi değildim//hoşça kal