Yüzünü Güneşe Dön

Bir kelime çağrıştırır an'ını

Ufacık bir seste bulursun

Seni alır götürür

Bir bakmışsın

Çığlık olmuşsun

Boğazını düğümleyen yaşanmışlık

Göz çukuruna oturur

Yağmur olur yağar

An'ın içinde kaybolursun

Küllenen acılar çöreklenir içine

Karamsarlığa gömülmenin çaresizliğinde

Mutlu bir tablo resmedersin

İçinde dünyanın masum çocukları gülümser

Uçurtma elinde koşar sonsuzluğa

Bir sıcaklık hissedersin

Ayaza çeken gönlünde

Bir Yeşilçam filmi gibi

Tüm acılara rağmen

Güneş doğar yeniden yüreğine

Mutlu bir sonla noktalarsın son cümleni.

Bir virgül arasıdır karamsarlığın

Sürmekte olan yaşamına

Acılar gelirse gelsin

Sen yine de yüzünü güneşe dönmelisin.