Yüzünün Grisinden Tanırım Seni

Yüzünün grisinden tanırım seni

Sesinin mavisinden,yıldızmışçasına

Şu gökyüzünden sarkan şarap vagonlarını

Ve bir de yerin (s)en derin tabakasından

Gölgene fışkıran atlıkarıncaları severim

Delicesine,çocukçasına...

Yüzünün grisinden tanırım seni

İmece usûlü bir denizde kaybolan aksinden

Islak adımlarla geçerim ensesinden yeşilin

Sokaklarda gölgelerini avlarım sabah y/eliyle

Aklımda ayaklanan ağaç gövdelerine inat

Daha bir severim sonsuz şiirlerini

Kuşların,yağmurların ve kırmızı rüzgârların

Yüzünün grisinden tanırım seni

Sıcak iklimlerde bükülüp duran belinden

Tinden geçen bir şarkıyla fısıldarım ismini

İsmin ki içinden mavi geçer

Dokunsam ölümsüzleşecekmişim gibi

...