Zalim Hayata Yenik Düştü

Bir efkâr kaldırdı içimde

bıraktım kibriti yere

olduğum yerde kala kadım

birde gördüm ki her yer yanıyor

ne yazık bitmişti

bir söz oldu ki ateşi söndürdü

aşk yılların hasretini dindirdi

keder uzadığı yolun

artık mesafesini biliyordu

zamana artık hiç bir belirteç bırakmamış

yolunu çizmişti

ateş sönmüş

ama bir ateş geliyor maalesef

farkına varamamıştı

devrik sözleriyle yürekleri yakıyordu

hiç bir söze yer vermeden

kalpleri çabucak kırıyordu

bom boş yıllarını

harcıyordu kendini

artık hayata sarılsa da fayda yoktu

zalim hayata yenik düşmüştü

zalim kaldı bu hayatta

dertleri biriktirdi bir bir içine

zalim hayata yenik düşmüştü

çok yenik düşmüştü çooookkkk...