Zaman

hani mazi vardır

uzak görünse de bir parçadır

seninle gelen senin olan

ama kapanmayan bir sahne

ve o sahnede yalnızsındır artık

yaşadığın herşey senden uzak bir köşede

sen ise onlardan uzak bir köşede

beklersin

aynaya bakan yüzün küsmüştür maziye

yüreğin ise tutabildiğine

gitmiştir

sen mahkum olduğun sahnede

özgür olmayı istiyorsun

söyler misin

kim istemez ama gerçekler bunlar

istesek de istemesek de

gelen günü

giden günde

arayıp duracağız

ne yapalım işimiz bu...