Zaman Kapar İnsanı

Zaman satar insanı

Öylesine, sorgusuz sualsiz

Bazen bıçağın kemiğe dayandığı an

Bazen sonsuz huzurun sorgulandığı zaman

İşte öylesine, fütursuzca

Zaman atar insanı

Derin kuyularda hiçsindir artık

Çıkamaz gözyaşların doruğa

Ve bulutlara özlemin vardır

İşte öylesine, vakitsiz

Zaman kandırır insanı

Kırk beşinde bile yirmi beşsindir daima

Çıkamazsın merdivenleri ağır ağır

Kırılıverir basamak

İşte öylesine, apansız

Zaman kapar insanı

Aşksız, kolsuz kanatsız

Bazen Ferhat'ın gözlerinde

Bazen Şirin'in ellerinde

Yapışıverir kansız

İşte öylesine, zamansız.