Zaman Meftunu

' Ölümsüz olan zaman içinde bir rüyaydı belki de...'

Öyle tatlı bir gülüşü vardı ki !

Ömrümce , aklıma geldiği her an öldüm öldüm dirildim...

Öyle masum bir hali vardı ki !

Savruldum da, zaman mekan meftunu yok oldu kendime gelemedim...

Gözlerini kapattın da uyku düştü ya sinene...

Ben dünya üzerine sığamadım !

Sen uyu...

Gözlerine meftun olduğum...

Dua bilip adına sokulduğum.

Uyu ...

ama hayal bilme beni...

Gelip geçme ömrümden...

Hancı değilim !

Sende sev ki, daha çok seveyim seni ben...