Zaman Sonsuza Akarken

Irmaklar akar dökülür denizlere

zaman hızla geçip gider sonsuza

sular parça parça sarıya döner gün solup giderken

benizler eskiyip sarıya döner ömür dolup biterken

denizler boğar öldürür nehirleri

dertler kaygılar çürütür ömrü

amansız fırtınalar parçalar dalları

zaman sonsuza akarken deli bir hızla

ömrü bir çınar misali yıkar geçer

sonra kurtçuklar dolar da gövdeye

o dallar bir daha asla yeşermez

yalnız tohumlar düşmüşse toprağa

bahar yağmurları yağdığında

toprak ısınıp da kabardığında

taze fidanlar gibi yeşerir büyür

yine koca bir çınar gibi

heybetini salar dört bir yana