Zaman Tepeleniyor

dağlarına tırmandığım

yürek

aç ve susuzum

zaman tepeleniyor

üzerimde

bir haller olmuş şu dünyanın

haline

kopan gidiyor

umuttan

tersten esince

rüzgar

tek takılan

kahırlar

yelin can damarına

ben çekerken

özlem

hasretlik göbek atıyor

zilleri elinde

ben ise kalmışım yüzsüzlüğümle

başbaşa

ne kader

ne de alın yazısı

dönmüş bana sırtını

sırıtıyor dişlerini gösterircesine

ben bana mahkum olmuşum

farkında değilim

ben nasıl ineyim şimdi

nasıl

aşağıya?

gözler kör olmuşsa...

(Berlin,07.01.2014)