Zamandan Çalıyorum

herşey dönüp dolaşıp yeniden başa sararken...

herkes hergün bıraktığım yerden farklı bir yere geçiş yaparken...

kendimi dahi hergün bıraktığım yerde bulamazken...

her ardıma dönüp baktığım yeni bir enkazla karşılaşırken...

neden hayat akıp gider ki..

neden herşey düzelecek diye beni yeniden yeniden kandırır ki...

oysa ben birşeyleri düzelmeden ümitlenmeden yaşamak istiyorum...

düzelmesindende vazgeçtim herşey olduğu gibi kalsın istiyorum

ama olmuyor olduramıyorum...

zaman akıp giderken ömrümden bir gün daha çalıp duruyorum...

her yeni güne yeni bir umutla başlayıp

yine herşeyin bir enkaza dönüşünü izleyip duruyorum....