Zamane Aşkların Müsveddesi

Kolaysa düşür sevdamı siluetinden

Al avuçlarımda biriktirdiklerimi,

Kolaysa sil sevdanı gözlerimden,

Kıskanırken olmayan kadınların ismini,

Düşerken gök üstüme ayrılık günlerinde,

Suskun düşler haykırırken yalnızlığı,

Kimseler yokken yanımda kor ölümlerde,

Sensizlik yüzünden ele aldım arsızlığı,

Şimdi bir anka kuşu gibi sevdamız,

Önce biz yaktık aşkı ellerimizle,

Küllerinden doğar bitti derken aşkımız,

Kendini aramaz ihanetlerin ıssız gecelerinde,

Bizim şükürsüz sevgimiz olamaz ki,

Ayrılıklar tüketirken başka bedenleri,

Nefesime karışırsın uzaklara düşsen de,

Kimin gücü yeter ki çalmaya gözlerimdeki seni,

Ah tut ellerimden, kanıyor sensizliğin ayazında,

Cemre toprağa düştü ama ben üşüyorum.

İçimde karakışlar var, şakaklarıma yağmış gibi,

Sensizliği içtikçe gün be gün ölüyorum.

Nefretinden sevemezsin geri dönsen bana,

Küfürlerin kaleler kadar çetindir, isyanların engin,

Kazayla biri ansa beni, adım geçse oralarda,

Ok gibi sözleri harcar mısın sevdiğim?

Neyse suskun bir deniz gibiyim şimdi,

Sen yoksun, ben sende yokum,

Öylesine korudum ki sevgimle içimde seni,

Aşkı bilmeyen ihanetperverler korksun.

Dudaklarımda tutku saklanır senin için,

Sen ne sandın bu yüreği, ne sandın ki beni,

Her önüme gelenle vakit geçiren mi sandın,

Neyim ben zamane aşkların müsveddesi mi?

Ben sevmeseydim usulca ve içten içe,

Hayat sahnemde ne gölgen belirirdi,

Yan istersen en tutkulu sevişlerimde,

Aşkımın kiri bile olamaz hiç biri,