Zamanı Öldürmek
bazen böyleyiz işte
kapandıkça kapanıyor
sanki dokunacağız
gökler gri gri
böyle zamanlarda
gelme sakın
ormanlarda güllerim
açacak bir gün
her şiirde
yeni bir düşman
icat etmek değil amacım
(n)açizane yazıyorum
her zamanda olmuyor ki
çekemiyorum ağını
tozlu bir vitrin
yıkık dökük mankenler
cennetin bahçelerinde
körelip gözler
düşer birer birer
kuyulara
kuyular
tüneller
mağaralar
ışıksız
mum kokulu
rüyalara dalıp
fosforlu gecelerde
uyanırız
bir bakmışsın
büyümüşsün
ovalayamadan gözleri
içine düşmüşsün
artık çok geç...
kayıkçı kavgaları bunlar
dalgalarla mücadelemiz
dilerim bitmesin hiç
başbaşa kalmakta var işin ucunda
akrebin peşine takılıp
yelkovan kovaladık
ve önce yakalayıp
sonra bıraktık
akışına hayatın...
cansız yelekler
tuttu nefesini
maskeler düştü
acil inişlere
gözümüz aydın
yerlerdeyiz...
hem sıfırın altında
hem de üstündeyiz
gelmiş, geçmiş, gelecek
yeryüzünün üç hali
idealde tabii
ama ötesi de var
bana sorarsan...
kapatıp gözlerimizi
seyretmiyoruz
ama durmuyor nalet
devam ediyor işte
ödünç versem bu hayatı
alan olur mu?
ve dönsem seneye
bir tanıyan bulunur mu acaba?
zor değil bu sorular
henüz başladık, daha alıştırmalardayız
bir nefes sigara değil
kolayda olmuyor cancağızım
kankardeşliği vardı bir zamanlar
saçmalıktı tabii
ama yine de bahanesiydi
yitirilen dostlukların
astronot kıyafetleri içindeydik
ve yürüyorduk sokaklarda,
sokaklar nefessiz
80 yılda devr-i alem
topu topu...
gömdük biz hep gömdük
hazinelerimizi diye diye
attık toprağı
üzerimize
bencil, kibirli, akıllı
sen ben ve oydu
beklerken sıramızı
böyle doldu mezarlıklar
henüz hayattayız sanıyorken
haydi o zaman...
ruhumuza el Fatiha!
21.07.2012