Zamanın Gerisine Amade Masal

Sunu;

Ömrün üzerine ne yazılırsa yazılsın mutlaka çaresizliğin nasırlı yanları sararacaktır beyaz sayfayı...

Şiire dökerken tutarsız anların baş döndüren yanını,

Boşluğunda savrulduğun sancılarına, karamsarlığı karalarsın...

Biriktirirsin tüm çığlıklarını gözlerin suya yazarken mısralarını.

Bütün çiçekler bakışlarımızla anlam bulurken, ezberleri yok sayıp özneler gizleriz beyaz sayfaya.

Yüklemsiz cümlelere ketum korkular yükleriz ve her defasında beyaz sayfaya AŞK'ı dökeriz...En sızılı yanıyla...

Bilirim.

Yarına kül olacak dileklerim

Bir ben kalacağım geriye ruhsuz

Kendine öfkelendikçe keşkelerim

Hayal kurmayı unutup

Gülüşlerin suskunluğunda yeşerecek kederim..

______Kimliği yitik sözlere__________-

Artık zulam da kalmadı saadet saatlerimin içli türküsü

Tenime başıboş değen kaval seslerinden besleniyor efkârın bin türlüsü

Yüreğimi ilikliyorum son defa gün ışığına

Kendine eşkıya gezen gözlerimden dökülüyor sureti/n

Derme çatma sözcüklerde yitirdi/n tenimdeki rengini...

Seni masallarımdan uzak tutup

Gözyaşlarımın yalınlığında öykünüp

Kuşluk vakti masallara kanmadan

Lal dilimi sarmalıyorum içli nakaratlara...

Islaklığını giyiniyorum cemrenin

Zehir zemberek her söze pusu kurup

Ateşe veriyorum...

Yakılası aşk masallarından uzak

Kentlere hapsediyorum pembe panjurlu umutları

Martı kanatlarından düşüyorken bedenim

Sessiz bir çığlık kopuyor dudaklarımdan

Zamanın gerisindeyim hala

Umutlar bir bir yaşlandıkça...

Tümseklerde biriken yanılgılarımın şahididir

Serçe ağlamaları

Koyu bir hüznün tam ortasında

İki büklüm sözcüklerin acemisi kalemim

İnledikçe her mısra

Yusuf'u gayya çukurlarında harlıyor kederim...

Artık...

İmrendiğim aşkları sükûta verip

Hecelemeyi öğrenmeliyim yeniden

Biliyorum,

Aşk tutmuş zar

Dü şeşler hayal

Hep yek çıkar ihtimal...