Zamanın Gölgesinde

Şifa umulan zamanlarda

derin bir sızı birikir sitemizde;

sabır, bir yüke dönüşür

ve biz, bekleyemeyiz.

Çalınması beklenen kapılarda

ağır bir kilit vurulur sesimize;

çağırmak, bir yankıya dönüşür

ve biz, seslenemeyiz.

Görülmek istenen aynalarda

yabancı bir yüz bakar gözlerimize;

hatırlamak, bir sızıya dönüşür

ve biz, bakamayız.

Hepsi aynı uçurumdan beslenir:

geç kalma korkusu.

O korku ki,

insanın kendi ömrüne sürdüğü

en sessiz hükümdür.