Zamanla Tanışlığım

gözlerine yerleşen korkulardan tanıdım seni

celladımdın anlıyorsun beni

son sözümü duyar gibisin

adımı ezbere bilmezdin oysa

bağırsam da duymazdın,

karalık boğardı bizi her sabah

zamanla silindi bu ıslak duygu saçlarımdan

rüzgar eşleşti sancılarımla

köz idim kor oldum

en sonunda kül oldum

zaman sadece tükenmektin sen

soldular baharımdan arda kalan tüm çiçekler

acılar biriktirdim yerine

korkular yetiştirdim işte senin gözlerine

ondandır bakışlarınla tanışlığım

sigaram gibi bir nefeste yanmışlığım

işte yine hazansın

sevmesem de alıştığım...