Zamanla Unutulmuyor

Bir Kapı açılır zamanın içinden,

Dostlarla konuşurken hatırlanınca sen;

Bir kapı, dönmek mümkün olsa da

Kavuşabilsek bir daha ayrılmadan, yeniden....

Pazar akşamlarının sancısı sanki

Bir miras gibi sensizlikten...

Yaşayacağım sensiz, yaşamaksa

Bir şey gelmiyor elden...

Sende yaşadım devrimleri

Senle büyüdüm, ilkleri tattım senden

Gündüz hırpalasan da biraz

Huzur doluydu inan her gecen

Doyumsuz güzelliğini yazabilsem destan olurdun,

Ne yazık ki kifayet yok kelimelerden

Bir hayalin kaldı elimde,

Yüzdürürüm ben de gökte , aratınca seni gelen.

Keşke demek saçma, lakin

Keşke Bitmeseydi birliktelik bu kadar erken,

Sen de görebilseydin, herşeyi yazık....

Sende doğup başkasında büyüyen

Bir kapı açılır zamanın içinden,

Bir kapı, Özlenince sen

Bir yanım sende kaldı,

Ben de bir parça aldım senden...

Sende yaşadıklarım, hep içimden geçen

Zamanın sağır vakitlerinde

Bilirsin Uyumak çok zor bazen,

Dertleşmeye çalıştım senle Ben de...

Yarından umutluyum, daha güzeli gelir belki Senden

Lakin Senin gibisi bir daha gelmez,

Mümkün değil unutamam seni yaşadıkça ben

Hep Seveceğim seni yirminci yüzyıl......

İstanbul 30.07.17