Zamansiz Gidiş

Tarifsiz acılarla yoğruldu yüreğim

Sensizliğin her limanında

Kanadı kırık bir kuş misali

Her gece yatağımda uykusuz

Küçük bir çocuk kadar ürkektim

Ve titriyordu ellerim

Kimbilir kaçıncı gecem bu

Sensiz ve uykusuz geçirdiğim

Ve hatırlamıyorum bu kaçıncı sigara söndürdüğüm

Beraber oturup içtiğimiz

Keyif çaylarının da tadı yok şimdilerde

Uğradığımız mekanlara gitmiyorum bende

Oturduğun köşe boş ya

Dayanamıyorum buna

Kanıma dokunuyor sensizlik

Doğmasın sensiz hiçbir güneş

Bu ev şimdi bomboş

Senden kalan birkaç eşya

Yetmiyor özlemini dindirmeye

Bilirsin, ne kadar güşsüzdüm

Zayıftı benliğim

Gidişinin beni tarumar edeceğinin

Farkındaydın ardında bırakırken

Gitmemeliydin böyle zamansız

Acımasız koca dünyada

Bir başıma bırakarak beni...