Zanlara Naçar Kalırım
Ey benim sırrını çözemediğim
Cismine hasretim arttı git gide
Bin özlem yer etti her nefesimde
Efkara ç/alındım her vakt-i sabah...
Bölündü düşlerim çok keresinde
Çevirdim yolumu yok istikametim
Halesi tutulmuş bir geceye daldı gözlerim
Tane tane seni yağdı kirpiğim
Avuçlarım yangın...
Uzaksa varlığın!
Ey benim efsunu bozulmayanım
Bilsen nasıl dide giryanım
Hayratın belledim,eş'arı,
Sesinle mısralandım
Sen sustun!
Ben dilsiz kaldım!
Ağıtlaştı umudun ezgileri
Kendimi varlığınla nur olan
Mekana bıraktım.
Dindi avuçlarımda yangın...
Külümü rüzgara saldım!
Ey benim zifirime şeb çerağım
Çehreme bakışını damlatıp
Nikab olanım
Sen olmadık zanlara yazma ismini...
İsmin en yüce sevgilerin işaretiydi
Yüreği Yusuf'tan kalanım
Gülüşün baharın tek temsiliydi.
(o mekan bize kaç kere dar gelmişti bir mezar niyetine / yine de unutmadık adresini sen içindesin diye / yanına kimin yakıştığını sen bilirsin elbette / bakma sen bizim kendimizi bilmez sözlerimize!
dün...
şeb çerağ:geceleyin parlayan yakut taşı