Zarif Ölü

acıya yer kalmadı yüreğim

taş duvar göğsümde

bölük pörçük bir intihar var

kendi yasıma gelen

ölüm meleğini tebessümle karşıladım

acı bir kahve istedi benden

acı bir kahve şekersiz

ve sonra

tüm güzelliğimi toprağa sergiledim

tüm çekiciliğimi ona serdim

uyudum da öldüm

öldüm de uyudum ben