Zaza

Elinde kehribar tesbihi

Yüzünde yılların rivayeti vardı

Gözleri geçen yirmiüç yılı anlatıyordu

Adını bilen yok , namıyla bilinirdi

Gardiyanıyla,mahkumuyla

Zaza derlerdi ona

Avluda heybetli bir adam

Yorgun ve bir başına

Volta atarken öne eğik başı

Korkarlardı , selam bile vermezdiler ona

Yalnız iki kişi vardı

Bir iki kelam edebilirdi onunla

Biri Gardiyan Sait

Diğeri Bozacı Halit

Bir öksürürdü ki ,

Yıkılırdı mapushane duvarları

Onca sene , tüketmişti ciğerlerini

Ölürsem diyordu ölürsem

Tek bir isteğim var diyordu Zaza

Bingöl'e , anam babam yanına

Gömsünler beni memleket toprağına

Ne olur gardaş çok görmesinler bana

Vakit bir ekim sabahı

Sessizliği yırtan bir ses

Zaza diye yankılandı Sinop Cezaevi

Koca adam , yiğit adam

Göçmüştü ebedi dünyaya

Vasiyeti vardı Zaza'nın

Getirdiler doğduğu yere ,

Anasının babasının yanına

İki kürek toprak , ruhuna Fatiha

Ve kapanmıştı Zaza için ayrılan bu dünya