Zehirli Papatya

zaman eski gün hala yenigün

bir çiçek sevdim tam haftada yedigün

mağrurdu başı kalem gibiydi kaşları

zaten beni öldüren değilmiydi zehirli bakışları

bir yağmur halinde indi garib gönlüme

torosların kokusu vardı hala üzerinde

eğildim koparmak istedim bir kin belirdi gözlerinde

irkildim kaçmak istedim üzüntü ile ağladı dizlerimde