Zembereğin Yayı

oluk oluk şiir akarken gözlerimden

şerha şerha yürek

kipriklerim üzerini örtsün

gözbebeğim

yalazın gideli bu tenden

esmer geçer gecelerim

ısmarlatıp tebessümünü rüzgara

isterim senli geçen günleri

sıladır kapının önünden geçen

endamın

derinlerden bir ah böler şimdi

hayat durur buralarda

zaman hep mi geriye ilerler

cesetler arasına yapışık bedenim

beni

beni benden uyandıran kıpırtılar

o iki yayın altı şimdi

zehir zemberek sensiz saatler geçer

akrep ileri hamle yapar

gelen olanda sen

yüzüm pembeleşir

gözlerden mavilik akıtma

gitme!

Beni hayallerinle bırakma

Yelkovanlı rakamlardan bahsetme

Yüz görümlük anların tadı

Yeri geldiğinde durdururum tüm zamanları