Zemheride Kayboluş
O gece farklıydı diğer gecelerden
karanlıktı
tek bir ışık bile yoktu yeryüzünde
ve hiç kimse
ve hayata dair hiç bir ses
sonsuz bir karanlıkla kuşatılmış gibiydi kadın
Bir ümit
gökyüzüne çevirdi sol omzuna düşen başını
yıldızlar dedi usulca.. yıldızlar beni ısıtabilir!
Saçları, kaşları, kirpikleri bembeyaz buza kesmiş kadını
yıldızlarda terk etmişti...
Açtı, beş parasızdı ve yalnızdı
paltosundan içeri giren kar, terle birleşmiş
çamaşırları sırılsıklam olmuştu
çıplak tenine değen rüzgâr jilet gibi yakıyordu etini..
Ağlıyordu
bütün bunlar değildi ağladığı kadının
hayattan beklediği, beklediğine ulaşamamış olmanın ezikliği
utandırmış, kendi gözünde küçültmüştü kadını...
Gün ağarmak üzereydi
önce nefesi, sonra ruhu terk etti
hayatın yorduğu bitap bedeni
karla kaplı toprağın üzerinde kırık bir dal gibiydi...
Gördüler
ama adını kimse bilmedi..!