Zerkinde İrin Topladı Ruhum

Gözü aç/ık

Bir martıymış

Denizlerine kaçak ilişkiler sakladığı

Kıyı kentinde

Yalınızca

Simit kırıntısı zaman çalarmış yaşamlardan

Ara sıra

Geldiğinde

Denizsiz kentlere

Adı bahar olurmuş

Öyle söyledi

Yorgun yağmurlar biriktirirmiş

Dinginliğinde yüzüne

Gamzesine hüzünlü şiirler

Masumiyeti

Dil/sizmiş

Dudaklarında

Dizelere aklatırmış kendini

Tesadüfen kesişen yollarımızda ise

Çizgi ötesiymiş düşleri

Geç kalınmışlık adına

İnandım!

İnsan yanımda

Oysa

Onun baharı

Çürüterek bir ömrü

Kan sürüp yediveren umutlara

Gitmekmiş

Yıkıp güven duvarlarını sinsice

Şaşkınım!

Kirletilmişliğinde aşkın onuru

Ve

Şimdi

Nasıl

Temizlerim

Bilmiyorum

Ruhumun kutsalına akıttığı irininden kendimi

Dokuna bilmek için

Yeniden

Riyasız

Mavice bir aşka