Zeytin Ağacının Gözyaşları

Gece çöktü içime

Suskunluğumda gerildi ağaç

Kırılmış dalında hüzünlü bakış

Dokundu bedenime

Bir güvercin bir yaprak mitolojik teni.!

Sükutta seçim geçmişten çağrı

Nuhun yedinci gün zeytin sevinci

Efsunun kutsanmışlığı arşa gebe

Çöktüm dizlerimin üzerine

Zindan düşüncelerin gün batımında.!

Çatırdadı ağaç

Dal kırıldı zeytin küstü yaşama

Kalbimin her atışına damladı bakış

Ötelerden cehrelendi yaprak

Adalet tartısında ağlıyordu ağaç

Hz İsa ile Hz Adem yanyana.!

Ben kutsalım dedi ağaç

Duymak istemediniz çığlığımı

Kızıla döndürdünüz rüzgarımı

Barış derken çarmıha gerdiniz dalımı

Anlamadınız anlayamadınız

Her hücremde sır sakladığımı.!

Söyle bana çınar gölgesi

Avuçlarımdan düşse zeytin tanesi

Çöl kalplere olur mu deman-ı nefes.!

O an zamansızlığa diktim bir dal

Kutsal emanet gibi

Kalbimin saklı denizininin su izinde

Gün beyazına tutunur gibi

Şimdi ben

Ben zeytin ağacıyım

Silin gözyaşımı .!