Zigana'dan Toroslar'a
dalgaların kıyıları dövdüğü lodos akşamlarından
alacağım ödünç bıraktığım toprak kokulu saçlarını
kör kütük akşamların çığırtkanlığından aşırıp suskunluğunu
zil zurna hasretimi karanlıklara çarparcasına
ellerimi vurup bıçak sırtı kayalara
bağıracağım o kayıtsızlıklara
duyun beni duyun
duyun yeter ya
çarptım yüreğimin olmazlarını
boğmacaya tutulduğum zifiri gecede
zebanisi oluyorum tutarsızlıkların
gizleniyorum
al al bir umut bulutunda
en keskininden bileniyorum
kurşun ayazlı sabahlara
suskunluğumu patlatıyorken bir deli arzu
vurun beni vurun diyorum
karabasanlarla kuşatılmış seraplarımdan
ölümlere inat irkiliyorum
adımlıyorken karanlığa teslim patikaları
çatlayarak üstüme yağıyorken şimşekler
boşalıyorken çorak topraklarıma bir deli yağmur
ıslanıyorken kör kütük mahçupluğum
ve postallarımı sarmalıyorken boz bir çamur
gözlerimi kızıllığına mıhlayıp
pusatsız ve pervasızca yürüyorum
gelinciklerle çiğdemler yaka yakaya
orman kardeşliğinde
yeşermiş bozkırlara yürüyorum
ey kuş tüyü özlemlerde palazlanan yalnızlık
kaş çatmalarıyla kuduran öfke
ey acılar kışlasında patlayan barut
bu kaçıncı savruluşum
bu kaçıncı umut
ey sessiz ırmak
ey dingin sel
ölü dalga sessizlik
alnımı çatlatan yel
katmer katmer dağlanmış yürek
gizli gizli akan göz
kendime yemin sana söz
yenilsen de her kandığında
her tükendiğini sandığında
savaş meydanlarına mağlubiyetini yazıp
yitirdikçe kazanan yanlarını çizeceğim
düşen bakışlarını alıp yerden
gri bu gecenin aydınlık şafağında
gül yüzlü toprağımın yanağında
yaldızlayıp göndere çekeceğim
derin bir mağlubiyetle düşerken diriliş uykusuna
kanayan yasaklarını
filizlerin namlusuna sürüyorum militanca
büyüyecek kardeşlik dağları
küme küme
sıra sıra
zigana dan
toroslara...