Zimmet

şeytanın himmetiyle zimmetime geçirdiğim

şayiası aslından kirli aşklarım

yeni şehvetlere uyanırken her sabah

muhtemel vasat bir oyunda

irtifa kaybederken an be an

zaman karşısında naçar, lakin

bildiğimiz rüsva bir gerçek de var

yılgınlık kol geziyor, zaman eskiyor

tekbir dilde pelesenk son gülümsüyor

huzurlu bir son için nafile çabalar

umutlar güvensiz, anın ötesi ürkek

taşınan kambur yenilgi olsa gerek

yeni şehvetlere uyanırken her sabah

vasat bir oyunun hâliyle muhterem kahramanları

eskiden mekânlarında damıtırken zamanı

bir düşünüp, bir söyleyip, bir yaşayacaklar son perde

şeytanın himmetiyle zimmetime geçirdiğim

kendi kertiğinde hapis

yaşayacaklar

son öncesi korkuları