Zıvanalar Düşmeye Başladığında

netleşiyor nihayet

uzun bir yolcunun

yol hikayesi

buselik bir öyküyle başlayan hayat çizgisi

kırılıyor bir yudum suyun haşmeti ile

gusülle gidiyor belli belirsiz günahlar

nikahsız törensiz töresiz toysuz

kılıfına uygun sevaplar üstleniyor şahit

eli vicdanda yalanlar türetiyor arsız gülüşüyle takatsiz kalıncaya dek

denizler üflüyor poyraz bitinceye kadar

mescidin mumları sönüyor çaresiz

sen karanlık minberde ibadet ettin mi hiç

yaprak korkuları sala sala

zordur gölge oyunları kalleş bir ölümün ardından

kurşunları sayarsın çenenin ayazında

barut kokuları sarar hanenin usul köşelerinde

üşürsün ölmeden önce

tüylerin diken diken koşarsın iman tahtandan karanlık vuslata

mezar kabul tahtalarını aralar önce

sonra çiviler dost meclisi eşliğinde hû

öznelerin kopar gider gözlerinden

yalın bir toprak kokusu yayılır serviden kozalak diplerine

ah gece gözlüm

ah be gökyüzüm

seni arar gözlerim

kör eden ıslaklığıyla mendilin aralığından

zıvanalar düşmeye başladığında yağmur yerine kesif karanlıkta

dudaklarımda bir dem ben

bir dem hüznü makam

seni ağlar artık kurak bir servinin hicaz sesleri

çığlıklara boğulur o masum musalla

tüylerin diken diken koşarsın iman tahtandan karanlık vuslata

mezar kabul tahtalarını aralar önce

sonra çiviler dost meclisi eşliğinde hû ....