Zonguldakta Devrim
Isyanin ilk sabahıydı,
Zifiri karanlığın ardından ciseli bir güneş yükseliyordu kilimli sahilinde,
Devrimciler tek-tek çıkıyordu toprağın rahminden
Yuzlerin karası akıyordu çeşme basında,
Bir kalıp sabun boş bataryalar,bir dal cigara ...
Telaşla bankoda mehmet çavuş, puantör vedat, parmaksız ismail...
Parmağını domuz damının metaline kaptirali çok olmamıştı ama...
Lâkabı yapışmıştı bir haftada...
O ikindi duman basmamıştı termik santralin bacasinin basına.
Yamaya doğru mezarlık merdivenleri doldu insan
91in zemherisi
Soğuksu düğün alayı gibi davullar çalıyor
Ankara ayakta ankara tedirgin!
Devrimciler yürüyor vücutlar bezgin
19unda hacer bağırıyor huseyinim için
Bir şehir kalktı geliyor tünellerin içinden kavgaların çamurundan.
Lavvar da kirmizi bayraklar
Havada sol yumruklar...
Birdaha güneş hiç böyle doğmadı Zonguldak ta.
Unuttular,
Unutuldular...