Zor Akşam

solsun solan rengi gibi rengi dünyanın

karışsın kara kargalar göğün mavili grisine

dibe sinmiş bulutlar alev alev siz de yanın

dönüşmesin dumanınız bir hayal perisine

an an karanlık çöküyor yüzüne perde perde

ey güneş teselli veren o nur cemalin nerde

kısık sesli hecelerle bağırdım duymamışsın

hani çağır diyordun soğukta geleyim ısın

güzel şeylerden sonra hep olurya sessizlik

acısıyla özlemenin dizleri üstünde eğik

suskun küsmüşcesine zaman dahi akmıyor

yüzüm umuda dönük bi defa dönüp bakmıyor...