'zü'lâl'

Sevmenin bedeli sürülmek belki

Göbeği düşen çocukluğumun

ter kokan sokaklarından

bu yüzden kertidi aşım

bilendi kürek mahkumu gönlümün

mihenk taşları

bakır rengi bulutlar gibi telaşım

gitmelerin travması bu

lâl oldu uçurtmam boydan boya

artık bana zü-lâl diyebilirsin..

Şarkılar terketti kenti ilk önce

ardından baharın öncüsü cemre

bir hayaldi belki

saniyesi bedeldi ömre

gömüldü

eksik kalan bi'şeylerin gölgesine

martılar oradaydı

lâl oldu dili kalbimin

bağlandı şarkısız bir melodiye

artık bana melâl diyebilirsin

soğuk

yer soğuk

bileğimde fer soğuk

dinginim

alnımdaki ter soğuk

fecre az kaldı zahir

seher soğuk

ben sana mektup yazıyorum

lakin

lâl oldu mürekkep

silindi harfler

zor değil

artık bana

az daha kal diyebilirsin

ne de olsa sığındım

lâl rengi düşlerine

avucumda lâl düşürmüş

tomurcuk lâle

Farzımuhal