Zulmünde Boğulasın Be Zalim

Renk farklı, ırk farklı, dil farklı, din farklı

Zulüm ise hepsinde aynı...

Zalim aynı hoyratlıkta ezer

Çoluk çocuk feryat figan inler...

Mimsiz medeniyetin çocuklarıdır zalim

Hayvandan da aşağıdır

Her ne kadar suret-i insan görünse de,

Çehresi karanlıktır her daim...

Kan içtikçe semirir

İnsanlık adına ne kalmışsa

Onu da şeytanı kemirir...

Zulüm ilelebet payidar olmaz

Mezalim boyu aşınca boğar

Tanımadığı ve hiç sahip olmadığı merhametin ipine

İki elle sarılır ama tutmaz...

Dünyanın hangi coğrafyasında olursa olsun

İsmi ne olursa olsun

Gözyaşı döken bir çift göz varsa

Ya da ağlayan bir ana

Aynı lanet zulüm yaşanıyor demektir...

Zalim aynı vahşilikte katleder

Çoluk çocuk ötelere kanat çırpar gider...

Zulmünde boğulasın be zalim

İlahi adalet tecelli edince

Canına kıydıkların gözünün önüne gelsin

Onlardan Merhamet dilen be zalim

İştiyakla cehennem seni beklesin be zalim

Akıttığın her bir damla kan

Alev olsun yaksın tenini

Kül etsin taptığın nefsini/benliğini...

Zalim öldürmekte acele eder

Mazlumlar sessizce cennete gider...

Zulme sessiz kalanlara ne demeli

Kader-i İlahi var bilmeli

Merhamet dilenen o sabi gözler

Vicdanına bir sor senden ne bekler...

Zulme karşı ne yapalım dememeli

Dua olup inlemeli...

Kasım/2012