Zümrüt

bu dansı bana lütfeder misin...

ayaklarımın ucunda yaşam

uzanacak boylu boyunca,

basamaklar geçeceğim

ateşten gömlek!

ve sen siyah yakalı bir düş gibi

sarılacaksın...

sekecek kuş cıvıltılarım

fişek bakışlarında...

ürkek ve şaşkın

ilk heyecana düşmüşcesine

utangaç yıldızlar yağacağım,

kutupsuz ellerine...

adın zümrüt!

yeşil taşlarımdan geçinecek, serin suların

ismin, cebimdeki devrimleri

birer birer yoluma sererken

şah mat akşamlarıma

saklı kalacaksın.

ah! dingin ve sözsüz

dokunuşlarını ufaladıkça,

yüzün nasıl da dökülecek avuçlarıma...

aşkın, alnımdaki perçem

belli ki hayal meyal yürüyecek,

on sekizlik gölgem...

günebakanların kucağında

ayışığına döneceğim,

yine fısıltılarından bin öykü doğacak

unutulmuşluğuma!

o vakit kendime bakacağım,

gözlerinin aynasında.

meydanlara çıkacağız sonra

ve haykıracağız!

insan, güzel olduğu için sevilmez

sen sevdiğin için güzeldir.

ve şiir

özgürlüğün en sadık kölesidir.

bu gece

senden bana akacağım,

yokluğuna tutundukça

sallanacak geçmiş...

mucizevi bir gülüşün giyotin telaşında,

alelacele doğacağız

ve dün bitecek

yoksul arzularımızda...

bu karanlığı bana bahşeder misin...