Bir Yıl Daha Biterken

Bir yıl daha bitiyor, ömür sayfamızdan bir sayfa daha eksiliyor... Geçip giden zamanı anılarda çok arıyor insan...
Hep hüzünlendirmiştir beni bir yılın son günleri, her defasında sona bir adım daha yaklaştığımızı düşündürür bana, evet bir yıl daha bitiyor.

Peki, neleri bırakıyoruz arkamızda? Hangi büyük düşlerin kırıklığında, hangi özlemlerin kırgınlığında ve hangi ertelenmiş hayatların gölgesinde? Hangi yoksulluklarda...
Sonbahar yaprakları gibi solarak mı geride bırakıyoruz bu yılı? Yoksa baharın çiçekli dallarında tomurcuğu umutla açan bir ağacın beklentisinde mi geride bırakıyoruz bu yılı?
Her zaman yapmak istediklerimizin neresindeyiz? Yarınlara ertelemenin pişmanlığını duymadınız mı yine? Yoksa pişmanlıklarla dolu bir yılımı geride bırakıyorsunuz arkanızda?
Her geçen günde belki de keşkeli bir yaşantı çoğalıyor hayatımızda. Sevgisiz geçen her gün ömürden bir kayıp aslında... Dostluk adına, sevda adına...
Her yeni son her yeni başlangıçtır hayatımızda... Gelin bu güne kadar ertelediğimiz ne varsa bugünden başlayalım yapmaya, verilmiş sözleri tutarak başlayalım, sevdaları sevgileri ertelemeyelim, korkmayalım kırılmaktan, yaralanmaktan, sevgimizi karşılık beklemeden de sunabilelim... Dünyaya yabancı gezegen olmaktansa güneşi olalım dünyanın, ışık saçalım, ısıtalım gülüşlerimizle, dostluğumuz, samimiyetimiz sevgimizle, her yeni son yeni bir başlangıçtır aslında...
Ertelenmiş yarınlarda yaşamayalım hayatı, umutla düşlerimizin büyüklüğünde yaşanacak son günmüş gibi bugün, yarına bırakılmadan ertelemeden sevgi ile...
Ve sevdiğim güzel bir şiiri yüreğinize sunuyorum...
..ey acılara tat veren güzellik
Yüreğimize hoş geldin.
Geldin de
Çiçekli dallara döndürdün öfkemizi
Artık ister dolu yağsın ömrümüze
İsterse kar,
Biz ki bildikten sonra sevmeyi
Bütün sabahlar
Acı renginde olsa ne çıkar...