Dış Hayranlığı

Sabahın erken saatlerinde sadık bir arkadaştan aldım bu üzücü haberi akşamleyin şefin birisi patrona küfretmiş ve olaylar yaşanmış ne olursa olsun,bu olayı onaylamamız mümkün değildir çünkü küfür; kırıcı ve çirkin söz olduğu gibi kişiyi eşinden de eder işinden de eder,düşman kazandırır.Yani savunulacak hiçbir yanı yoktur.İnsanların olduğu her yerde malesef bu gibi örnekleri bulabilmek mümkün.

Dış hayranlığı...Bazı işletmelerde uygulanan bence kötü bir uygulama bu,ne kadar verimli olup olmadığı da tartışmaya açıktır.Çalışanlarının içerisinde o kapasitede eleman varken dışarıdan o pozisyonda adam almak olsa olsa dış hayranlığıdır.Yani onların görüşüne göre dıştan gelen adamlar,daha bilgili daha tecrübeli daha becerikli daha sadakatlidir oysa gerçek hiç de sanıldığı gibi olmaz.Bu ayrıca yıllarca çalışıp terfisi verilmeyen adama da haksızlık olmaktadır.

Hak edene hakkı verilmelidir çünkü o adamlar tazminatları olduğu için hem kolay kolay bırakıp gitmezler hem de ufak tefek sorunlara takılmazlar.Hem bir yandan kaliteden bahsediyoruz diğer yandan kalifiyeli elemanları bazı haklarından yoksun bırakılıyoruz,işverenlerin politikaları sadece kar amacı gütmemelidir.

Acı bir gerçek ama işletmeler açısından elemanlar bir domino taşı gibidir,"Ali giderse Hasan gelir,Bekir giderse Veli gelir."mantığıyla hareket ederler.Aslında zenginler "bana işçi çok"diyerek işçiler ise "biz eşek olduktan sonra semer vuran çok olur"diyerek restleşmelerinin hiçbir anlamı yoktur.Üretim olmazsa tüketim olmaz,tüketim olmazsa üretim de olmaz bu işletmelerin temel prensibidir.

Sosyal hayatımızda olsun,iş hayatımızda olsun Peyami Safa'nın şu sözü kulaklarımıza küpe olsun:

"İyiler kaybetmez,kaybedilir."