doğadaki sesler

İçimdeki özgün ifadeler kelimelerde anlamını bularak çoğalıyor. İfade etmenin en güzel yanlarını bana göstererek gerçektende hayat varmış dedittiriyor. Terketmek diye bir kelime haznesi yoktur. Terketmek bir duygudur sadece. Alışmak dediğimiz duygu da aslında sadece kelimede kalan bir sözcüktür. Yaşanılan ve görülen şeyler asla aynı olamaz. Ben aslında yeni bir kelime türetmek istiyorum kalbimde. Çevremdeki güzel seslerden yola çıkıyorum. İlk önce kurbağaların şarkılarına tanık oluyorum. Aşk'ı söylüyorlar fakat şükretmeyi eksik etmiyorlar Allah'a karşı. Sonra kuşlara bakıyorum. Kuşlar da zikrediyorlar Allah'ı. Sonra aşk'ı ıslıklarla söylüyorlar. Ve işleri başından aşkın insanlara bakıyorum. Onlar Allah'a dua ediyorlar. Fakat onlara göre aşk'ı en çok onlar biliyorlar.