Kendini Bulan Adam

Köşklerde saraylarda değil

Kenar mahallede halkın içinde oturan biri.

Emekli maaşıyla geçinmeye çalışıp hep şükür eder.

Yüksek maaş ve çift maaş alıp geçinemiyenlere üzülür.

Gelir seviyesi yüksek olup huzuru olmayanlara acır.

Hiçbir zaman halktan kopmaz. Halkın derdini kendi derdi bilip onlarla olur.

Halk ekmek sırasına girip ekmeği oradan alır. Hiç kocunmaz.

Fatura ödeme kuyruklarına girip halkın çektiğine ortak olur.

Trafik çilesini medyadan takip etmez. Çakarlı arabalarla

halkı durdurup öne geçip gitmez. Korumaları da yoktur.

Bilakis trafikte sabretmeyi saygıyı öğrenir. Ve kendini bulur.

Esnaf lokantasından kuru pilav yer. Mahalle bakkalından alış veriş yapar.

Sokakta bulunan çay ocağında üç beş arkadaş toplanıp çay içer hem hoş sohbetler eder.

Dünyanın ve vatanın gidişatından bahsedilir.

İnsanların halleriyle hallenir, dertleriyle dertlenir. Kendini bulur.

Duaları gider;

Geçim sıkıntısı çekenlere, aile huzursuzluğu çekenlere

Evladından şikayet edenlere evlatlarının;

Vatana, millete, ailesine ve kendisine hayırlı olması için,

Savaşın ortasında kalan masumlara, evi barkı olmayanlara…

Evinde ve hastane köşelerinde şifalar bekleyen hastalara…

Hapishane köşelerinde masum yatanlara…

Kendini onların yerine koyar. Ben de O ve onlardan biri olabilirdim diye.

Ve; Kendini buldur onlarla.