Kirazlar Çiçek Açarken

Bahçede çiçek açmis kiraz agacinin altindayim saat:21.08 ve serin bir Nisan aksami.Gökyüzü berrak ,bütün yildizlar isil isil, ay hilal seklinde tam üzerimde asili duruyor,günlerden Sali. Rüzgar önce kiraz agacinin dallarina dokunuyor sonra boynuma ve geçip gidiyor yanimdan içimi titreterek, üsüyorum.Yine bir karamsarlik hüküm sürüyor heryanimda, bahar gelmis ben aldirmiyorum hayret oysa ne çok severdim eskiden baharin ilk anlarini.Dogada ki o ilk uyanis nasilda anlamli gelisirdi gözlerimin önünde, beni benden alip tatli meltemlere yüregimi teslim edip, öylece uzanip çimenlerin üzerine uykulara dalardim.Simdi nedense bunu yapamiyorum içimden gelmiyor. Son okudugum kitabin arasinda biraktigim ayraç gibi ,bir biçak gibi ayrilmisim huzur veren duygulardan. Aklimda gelgitler düsüncelerim simdi daha sig sanki. Gözbebegimden süzülmeyi bekleyen o yaslar hep hazir öylece bekliyorlar biliyorum,ama neyi? Mangal yeni yeni atesleniyor,üzerindeki semaver is karasi ,duman lodosa dönen rüzgarla sahil yönünde savrulup gidiyor. Eve çikiyorum, sobadaki ates söndü sönecek gibi dahasi, birazda tütmüs odada kesif bir duman kokusu hakim, düsünüyorum ne farkeder insan yalnizken her evrede zaten üsüyor,buna sebep olan duygu hiç birakmadiki pesimi, her defa ben burdayim diye haykirdi yalnizlik. Gözüm az önce biten o ask romaninda simdi bana bos geliyor içerigi. Koskoca ikigün,iki gecemi alan diger okudugum kitaplardan daha çok yavanmis,onca sayfada Ask adina bir sürü sey yazilmis ama tam anlamiyla net bir son yok, eksik kalmisduygular. Kitabin yaninda tütsü kutusu, çikariyorum bir sandal agaci tütsüsünü özenle yakiyor salonun en ücra kösesine yerlestiriyorum, günlerdir istedigim halde o kara kapli defterimi ve kalemimi görüyorum yanibasinda. Öylece birakmisim ne kadar zaman oldu bilmiyorum üzerini ince bir toz tabakasi kaplamis, kalem babamin hediyesi ,ne de saglammis meret ,sekiz yasindayken beni delice sevindiren ilk yadigar o kalmis. Tam dört renk yazabiliyor ,karanligimi da aydinligimi da, nesemi de,hüznümü de hep o kagida aktardi bunca yüke iyi dayanmis ve sanirim ömrümün sonuna kadar da benimle. Tüm bunlar olurken hiç tanismadigim ve aslinda hiç varolmayan o düs prensesi ile monologlarim sürmekte.Zamanini simdi unuttugum bir kis gününün sabahi gelip yerlesti ve bir dahada hiç gitmedi ruhumun dar odalarindan.Içimde tekrar onu yazma istegi basliyor hemde dayanilmaz bir biçimde artarak,tüm hücrelerimi kaplayarak. Aliyorum can dostlarimi yanima tam çikacakkken o sayfalarca ask dizeleri yazilmis ama bana artik birsey ifade edemeyen kitabi görüyorum bir hamlede üç hatta dört parçaya bölüp sobaya atiyorum. Sayfa ayracim yeniden kitapliktaki yerini aliyor nasil olsa daha çok bölecegi kitap var,bana kaldigim yeri animsatmali daha yillarca oldugu gibi.Içimde bir pismanlik basliyor? neden yaktimki bu kitabi belki birgün biri gelirde okurdu? diyorum, diger yandan ? aman bosver iyi oldu? diyor bir ses ?Zaten birseye benzemiyorduki.?Sandal agaci kokusu önce solugumu esir aliyor sonra beni uzak diyarlara götürüyor mest ediyor. Kitap sobada büyük bir nesneymiscesine sesler çikararak yanmaya basliyor , sasiriyorum o kadarcik bir sey bunca büyük odayi nasilda isitabiliyor ?Pismanligim hat safhada içimde burukluk var yalniz gecelerime ortak olan en iyi dostu nasilda bir çirpida atabildim?, yokettim hayret. Kitapliktaki onlarcasina dönüyorum sanki canlilarmis gibi geliyorlar bana haksizlik ettigimi haykiriyorlar saniyorum, birde kitaplarin dili olsa halim harap demek ki. Kaçarcasina çikiyorum odadan ve bahçeye iniyorum.Mangal simdi alevlenmis, ates yeni çiçek açan kiraz agacinin dallarinda garip sekiller olusturuyor,çayda demlenmis semaverin dumani bana eski buharli trenleri animsatiyor, tebessüm ediyorum ve oturuyorum koltuguma. Sevgili esimin birinci ölüm yildönümünde diktigim kiraz agacinin yeni açmakta olan o beyaz çiçekleri rüzgardan tek tek kopuyor dallarindan ve önüme düsüyor, savrulup uzaklasiyor. Içimin titremesi daha da artiyor acim tarifsiz ve acimasizca otag kurmus yanibasimda .Hayat gerçekten zor ve bir o kadarda zalim. Dile kolay sekiz yil olmus canimin içi seni nede çok özledim. Bu küçücük fidan nasilda büyümüs bak kalbimdeki yoklugunun gün be gün büyüdügü gibi. Zaman kavramini kimi bir teselli araci olarak kullanirken bende zaman denen olgu bitmis ,tükenmis, körelmis olmali.Daha dün gibi aklimda ilkokulun kapisindan siyah önlügümle girdigim ilk gün.Sirtimda haki bir gocuk, kendi siyah ama bagciklari kahverengi ilk potinlerim,anacigimin özenle ütüledigi pantalonumun paçalari çamur olmasin diye çoraplarin içine sokusturulmus,elde o dönemin modasi disi suni deri içi mukavvadan mavi bir çanta yüzde saskin bir ifade, babam, ? oglum gülsene diyor,put gibi durma?basiyor deklansöre ve ilk gün resmi tamamlaniyor.Büyük bir heyecheyecanla ilk zil çaliyor ve hayatin acimasizligina gögüs germe egitimlerinin ilk temelleri orada atiliyor. Resmi ilk gördügümde soruyorum ,? baba neden hersey renksiz çikmis? Bu ani bir film seridi gibi geçerken aklimdan çalan korka ve fren sesi ile kendime geliyorum.Iste Tahsin de geldi, be birader bir defada erken gel sen demle çayi,hep hazira konma. ? selam ? diyor sair naber?? ,?hadi be oradan ne sairi ? diyorum gülümsüyor bana gazeteyi getiriyor önümdeki masaya birakiyor , ? bak siirlerin yayinlanmis,tüm mahalle seni konusuyor ? diyor sasiriyorum resmimi ve siirlerimin bazilarini gördügümde .?Yine yaptin degil mi ? yapacagini, köftehor bir rahat dursan olmaz? .?Baktim diyor senden bir çaba yok yolladim iste sana sormadan ve çok begenildi?. ?Ya diyorum ,?ugrasma benimle"gülüyor.Bardaklari dolduruyorum ve sohbet basliyor eskilerden, bardagi bitiyor ?,bana bugünmüsade? diyor ?eve misafirler gelecek hanim bekler ,arabada siparisleri duruyor da? Dur bir tane daha doldurayim gidersin dememe kalmiyor kalkiyor. ?Hadi eyvallah,sonra görüsürüz?, ?iyi aksamlar Nermin'e selam söyle? gidiyor,?yavas be oglum o ne kalkisacelen ne? ? Kalemin , defterimle basbasa kaldim yine, koltuguma biraz daha gömülüyor, gözlerimi yukarida digerlerinden daha ayriymis gibi duran bir yildiza sabitlerken onun yerine kendimi koyuyorum, dalip gidiyorum boslukta kayboluyorum.Uzun zaman oldu yazmayi özledim ama basaramiyorum ,yazamiyorum...

DENEMELER 2005