merhaba derken hayata
Tiz bir ağlama ile hayata merhaba diyen bebek, farkındadır aslında dünyanın zorluklarının. korumalı sıcacık yuvasından buz gibi yeni ortamına çıkmıştır başkalarının zoruyla .pespembe yanakları bembeyaz kesilir, etrafında onca ses onca gürültü ,oysa anne karnındayken ne rahattır, tüm güçlü yalıtım sistemleriyle donatılmıştır sanki anneciğinin karnı. ve annesının o güzel ninnisinden başka birşey işitmez bebecik ha bazen yaramazlık yapıp kıpraştıgında o çoşkulu sesleri saymassak tabiki,'' benim oğlum futbolcu olacak annes''i yada arsız bi kızımız olacak babası. kız nedir oğlan nedir diye düşünür içinden bebek.. acaba hangisiyim diye merak eder kıvranır durur.. ve gün geçtikçe anlar ne olduğunu ,nasıl bir ayrımcı dünyanın içinde olduğunu.. ya şanslı hisseder kendini ya da şanssız çünkü ne olmak istediğini kendisi seçmemiştir aslında hayatı tanrının ufak bir yönlendirmesi başlamış ve sonra anneden babadan çevreden gelen diğer yönlendirmeler ile devam etmiştir.. ilk önce tatlı gelen yönlendirmeler büyüdükçe can sıkıcı hal almaya başlar her baş kaldırışında asi oldu çıktı bu çocuk der baba,önce tanrının yönlendirmesi ile başlayan hayatın şimdi ailenin elindedir,aslında doğruyu gösterdiklerini bilirsin ama düşünürsün kendimde olsam bu kararı verirdim diye ,
artık sıra sana gelmiştir büyümüşsndür ve zinciri bozmadan tıpkı başkaları gibi başkalarının hayatlarının içinde bulursun kendini
///bu zincir bölye gelimiş böyle gider..///
güzel bir tespit ve işlenişi de güzel ama eğer kendi hayatımızı kendi ellerimize almak istiyorsak biraz asi olmamız gerek bence ve isyanın dozu kaçmadığı sürece de her konuda iyi olduğunu düşünüyorum en azından boyun eğmekten daha iyidir tebrik ederim duygu👍
Bu zinciri çözme zamanıdır ama bence..
Çünkü Ademden beri hiç birşey geldiği gibi gitmiyor işte , farklılık sadece bizim elimizde ve bunun farkına varmalıyız artık..
Kutlarım..