Ukde

Bir sahil kasabasında yaşıyorum. Akustik bir perdeden baktığım dünyada, gözlediğim yolların sonu yalnızlık, yağmur ve aşk’ın duasıdır. Bir palto, bir paket sigara, demli bir çay köşede oturmuş kirli sakallı adam. Bir mecmuanın köşe yazılarından kopup kendini bulduğu saman kağıtlarına yazdığı şiirlerden, kendim gibi olmaktan korktuğum  bir paraf, ben fotoğraflarına,önsözlerine hiç duymadığım sesine hayranım. Önce yazdım karşılaşmak için defalarca seninle aynı sayfalarda,yağmur da diledim… Dinlediğim radyoda şarkını bekledim defalarca… Beni benimle bırak istedim… Mevsimler değişti,ben değiştim başka alemler,insanlar,başka tutulası eller aradım sonbaharda,unutmuştum… Bugün aynı şiirde karşılaştık,aynı masada,aynı havada,aynı gülümsemelere iç çektik… yeniden bahar geldi,tanıdım sesini,seni,kalbimin kimsesizliğini ve kendimi…bağırıyorum,artık sesimi duyman için…




20 Ekim 2022 30-60sn 68 denemesi var.
Beğenenler (3)
Yorumlar (1)
  • 43 gün önce

    İnsan bazen ne kadar yakınlaşmak istese de bir yol bulup da sevdiğine ulaşamaz, her türlü engel çıkar karşısında bazen de kendi iç sesi kendine yol vermez. İşte o zaman o ukde oturur ruha, bedene, yüreğe... Şiir olarak bile yazılabilir miş aslında. Kısa olmuş Osman Kardeşim biraz daha uzatılabilirdi. Kutlarım içtenlikle yine de...