Umut

/hayata tutunmaktır/

Tohumu karanlıkta çatlar umudun,
filizlenir, uç salar dışa, aydınlığa havaya suya ..
Boy atar dikine, uzar gider güneşli yollardan yükseğe, yüceye.
Ulaşır varmak istediği menzile...

Toprağın derinliğinden fışkırıp çıkan UMUT tur bu.
Başlar- biter,
Biter- başlar bir devinim içinde...

'Umut bitti' denildiği zamanda,
bir yenisi ekilir toprağa, çimlensin de yeni umutlar doğsun diye.

Umut bu;
İnsana su gibi, hava gibi, güneş gibi elzem olan.
Umutsuz yaşanmaz ki.

UMUT; hayata tutunmaktır ...

Muzaffer Yıldırım

Yorumlar
  • Henüz yorum yazılmamış