Belâgat

Belâgat, sözü yerine, zamanına ve dinleyenine uygun biçimde, açık ve etkili söyleme ustalığı ile bu ustalığın kurallarını öğreten bilimdir.

• Dalları: Klasik belâgat meânî, beyân ve bedî olmak üzere üç dala ayrılır.
• Meânî: Sözün söylendiği duruma ve muhataba uygun kurulmasını inceler.
• Beyân: Bir anlamı teşbih, istiare, mecaz ve kinaye gibi farklı yollarla anlatmayı inceler.
• Fesahatle ilişkisi: Belâgatli söz, önce dil ve ses kusurlarından arınmış, yani fasih olmalıdır.

Arapça belâgat sözcüğünden; kökü ulaşmak, erişmek anlamındadır.

• Bedî: Belâgatin söz güzelleştirme sanatlarını inceleyen dalı.
• Fesahat: Sözün söyleyişçe ve anlamca kusursuz, akıcı olması; belâgatin ön koşulu.
• Mukteza-yı hâl: Sözü yere, zamana ve muhataba göre ayarlama; meânînin temel ilkesi.
• Hitabet: Bir topluluğu etkilemek amacıyla yapılan konuşma ve bu konuşmanın ustalığı.