Beyit

Beyit, divan şiirinde birlikte bir anlam bütünü kuran ve aynı vezne bağlı kalan iki dizelik temel birimdir.

• Yeri: Gazel, kaside ve mesnevi gibi şekiller beyitlerden kurulur; her beyit çoğu zaman kendi içinde bir düşünceyi tamamlar.
• Özel adları: İlk beyte matla, son beyte makta, şairin adının geçtiği beyte mahlas beyti denir.

Arapça beyt (ev) sözcüğünden.

• Mısra: Beyti oluşturan iki satırdan her biri.
• Ferd: Bir şiire bağlanmadan, kendi başına söylenmiş beyit.
• Mahlas beyti: Şairin mahlasının geçtiği beyit.
• Musarra: İki dizesi birbiriyle uyaklı beyit.
• Gazel: Beyitlerle kurulan, çoğunlukla aşkı işleyen nazım şekli.