Fecr-i Âtî edebiyatı

Fecr-i Âtî edebiyatı, 1909'da İstanbul'da bir topluluk kuran genç şair ve yazarların Servet-i Fünun'un ardından ortaya koyduğu edebiyattır.

• İlkesi: Topluluk, sanatın kişiye özgü ve saygı duyulması gereken bir uğraş olduğunu savundu.
• Üyeleri: Ahmet Haşim, Refik Halit, Yakup Kadri ve Mehmet Fuat (Köprülü) topluluğun tanınmış adlarıdır.
• Dağılışı: Topluluk birkaç yıl içinde dağıldı; üyelerinin bir bölümü sonra Millî edebiyat çizgisine geçti.

Arapça fecr (tan, şafak) ve âtî (gelecek, gelen) sözcükleriyle kurulmuş Farsça tamlama; “geleceğin şafağı” demektir.

• Servet-i Fünun edebiyatı: Fecr-i Âtî'nin hemen öncesinde gelen ve onu dil ve biçim bakımından derinden etkileyen topluluk.
• Millî edebiyat: Kimi Fecr-i Âtî üyelerinin sonradan yöneldiği, Türkçeyi sadeleştirmeyi amaçlayan dönem.
• Simgecilik: Ahmet Haşim'in şiirine yön veren, anlamı imge ve çağrışımla sezdiren akım.