Hicviye

Hicviye, divan şairinin övmek yerine yermek için yazdığı, çoğu zaman belli bir kişiyi alaya alıp küçük düşüren şiirdir.

• Halk şiirinde: Halk şairlerinin aynı amaçla söylediği şiirlere taşlama denir.
• Divan şiirinde: Nef'î'nin Sihâm-ı Kazâ adlı eseri, Türk edebiyatının en tanınmış hicviye derlemesidir.
• Üslubu: Kimi hicviyeler küfre varan bir sertlik taşır; hedefi küçültmek için mübalağaya da sık başvurulur.

Arapça hicv (yerme) sözcüğünden türetilmiş hicviyye'den.

• Methiye: Kalemin övgüye yöneldiği şiir; hicviyenin karşıt kutbu.
• Tariz: Yermeyi açıkça değil, üstü kapalı bir imayla yapan söz sanatı.
• Mizah: Gülünç olanı daha çok eğlendirmek için öne çıkaran anlatım; hicviyedeki saldırganlık onda genellikle bulunmaz.
• Epigram: Kısa ve sivri sonla biten şiir; Latin şairlerinin elinde bir yergi aracına dönüşmüştür.