Özleştirme

Özleştirme, Türkçe kök ve eklerle yeni sözcükler türeterek ya da halk ağzından ve eski metinlerden unutulmuş sözcükleri canlandırarak dildeki ödünç sözcüklere karşılık bulma işidir.

• Dil Devrimi'nde: 1932'de Türk Dili Tetkik Cemiyeti'nin kurulmasıyla başlayan çalışmalarda ana yöntem oldu; kelime yerine sözcük, kafiye yerine uyak gibi karşılıklar bu çabanın ürünüdür.
• Sadeleştirmeden farkı: Sadeleştirme dili yabancı tamlama ve kurallardan arındırır ama yerleşmiş ödünç sözcüklere dokunmaz; özleştirme onlara da Türkçe karşılık arar.
• Öbür adları: Aynı işe arılaştırma ya da tasfiye de denir.

Türkçe öz sözcüğünden türetilmiş özleştirmek fiilinden.

• Sözcük: Kelimenin özleştirmeyle yerleşmiş karşılığı; adı da bu çabanın ürünüdür.
• Millî edebiyat: Genç Kalemler'in 1911'de başlattığı sade dil yolunu izleyen dönem; dili sadeleştirdi ama ödünç sözcükleri büyük ölçüde korudu.