Şairanelik

Şairanelik, bir kimsenin sözlerinde ve tavırlarında şair havasına bürünmesi, kendini bir şair edasıyla göstermesidir.

• Eleştiride: Şiir eleştirisinde sözcük kınayıcı bir anlam kazanır: şiirli görünmek için ezberlenmiş, artık okurda hiçbir şey uyandırmayan süslü söz ve edalara yaslanmayı anlatır.
• Garip akımında: Garipçiler, şiiri bu tür süsten arındırmayı savunarak şairaneliğe açıkça karşı çıktı.
• Eş anlamlısı: Türkçe karşılığı olarak ozansılık da kullanılır.

Arapça şâir sözcüğüne Farsça -âne ekinin getirilmesiyle kurulan şâirâne (şaire özgü biçimde) sözcüğünden, Türkçe -lik ekiyle.

• Garipçiler: Orhan Veli, Oktay Rifat ve Melih Cevdet Anday'ın kurduğu akım; şiire konuşma dilini ve sokaktaki insanı getirdi.
• Basmakalıp: Herkesin ağzında dolaşan, ezbere dönmüş söz; şairanelik çoğu zaman böyle sözlerle kurulur.